به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل سازمان بهزیستی کشور، چهاردهمین نشست هسته راهبری «طرح جامع بازمهندسی برنامهها و تحول سیاست پایه سازمان» با تمرکز بر نهاییسازی ماتریسهای سیاست ـ فعالیت معاونتهای اشتغال، توانمندسازی و مسکن مرکز توسعه کارآفرینی، اشتغال و توانمندسازی برگزار شد؛ نشستی که با آن، بررسی تخصصی ماتریسهای سیاست ـ فعالیت این مرکز وارد مرحله جمعبندی و نهاییسازی شد.
آنچه در این نشست مورد تأکید قرار گرفت، صرفاً اصلاح عنوانها یا جابهجایی فعالیتهای ماتریسها نبود؛ بلکه تلاش شد معماری برنامهها بهگونهای بازتنظیم شود که میان هدف سیاستی، برنامه، فعالیت و اقدام ارتباطی روشن و قابل ارزیابی شکل گیرد و برنامههای سازمان از فهرستی از خدمات و اقدامات اجرایی به مجموعهای از مداخلات هدفمند، نتیجهمحور و قابل سنجش تبدیل شوند.
در بررسی ماتریس معاونت اشتغال، یکی از محورهای اصلی بحث، تغییر نگاه از «تعداد تسهیلات پرداختشده و مشاغل ایجادشده» به سمت کیفیت، پایداری و ماندگاری اشتغال جامعه هدف بود. بر همین اساس، توجه به رصد و پایش پایداری شغلی، تحولات آینده بازار کار، اقتصاد دیجیتال و مهارتهای مورد نیاز آینده بهعنوان مؤلفههایی اثرگذار در طراحی برنامههای اشتغال مورد توجه قرار گرفت.
دکتر فرشاد رضوانی، مدیر طرح جامع بازمهندسی برنامههای بهزیستی کشور، در این بخش با تأکید بر ضرورت بازتعریف معیارهای ارزیابی برنامههای اشتغال اظهار داشت: «ارزیابی برنامههای اشتغال نباید صرفاً بر تعداد افراد برخوردار از تسهیلات یا تعداد مشاغل ایجادشده متمرکز باشد؛ بلکه ماندگاری اشتغال و توانایی افراد برای حفظ شغل در یک دوره زمانی مشخص باید در ارزیابی اثربخشی برنامهها مورد توجه قرار گیرد.»
در ادامه، پیشنهادهایی برای ارتقای معماری ماتریس معاونت اشتغال از جمله بازتعریف «سند جامع زیستبوم اشتغال» به «طراحی نظام جامع زیستبوم» و اصلاح عنوان «حمایت نهادی و پایداری» به «حمایت نهادی و پایداری شغلی» بررسی شد. همچنین بر تفکیک دقیق فعالیت از اقدام و احصای اقدامات ذیل هر فعالیت تأکید شد.
در ماتریس معاونت توانمندسازی، رویکرد اصلی بر مداخلات هدفمند، توسعه مهارت، راهبری توانمندسازی اقتصادی و طراحی نظام جامع توانمندسازی قرار گرفت. در این بخش، امکان تجمیع فعالیتهای همجنس و ایجاد تناسب بیشتر میان ابعاد، مؤلفهها و فعالیتها بررسی شد تا ساختار برنامهها از پراکندگی و همپوشانی فاصله گرفته و قابلیت سنجش و مدیریت پیدا کند.
ماتریس معاونت مسکن نیز از منظر ارتباط میان هدف سیاستی و مداخلات مورد بازبینی قرار گرفت. در این بخش، بر دقیقتر شدن مضمون و هدف سیاستی با تأکید بر ارتقای دسترسی جامعه هدف به مسکن مناسب و پایدار، بازتعریف برخی مؤلفهها، تفکیک فعالیت از اقدام و توجه به «مسکن موقت» بهعنوان یک مداخله مستقل تأکید شد.
جمعبندی مباحث این نشست نشان داد که یکی از الزامات کلیدی برای عبور سازمان از برنامهریزی سنتی، هموزنی و انسجام میان اجزای ماتریس سیاست ـ فعالیت است؛ به این معنا که ابعاد و مؤلفهها از نظر محتوایی و وزنی متناسب باشند و فعالیتها نیز بهصورت شفاف از اقدامات اجرایی تفکیک شوند.
بر این اساس، ماتریسهای نهایی باید علاوه بر انعکاس مأموریتهای تخصصی هر حوزه، ظرفیت تبدیل شدن به مبنای شناسنامه فعالیت، تعریف شاخصهای عملکرد، سنجش اثربخشی و استقرار نظام مدیریت عملکرد سازمان را داشته باشند.
دکتر رضوانی افزود: نهاییسازی ماتریسهای سیاست ـ فعالیت معاونتهای مرکز توسعه کارآفرینی، اشتغال و توانمندسازی، از این منظر صرفاً پایان یک مرحله کارشناسی نیست؛ بلکه بخشی از مسیر طراحی معماری جدید برنامههای سازمان بهزیستی است؛ معماریای که در آن سیاست، برنامه، فعالیت، اقدام و نتیجه در یک زنجیره منسجم به یکدیگر متصل میشوند و امکان حرکت تدریجی سازمان به سمت برنامهریزی سیاستپایه، نتیجهمحور و قابل سنجش فراهم میشود.
نظر شما